สัปดาห์ที 10



1. เพื่อนนำเสนอของเล่นวิทยาศาสตร์ต่อจากครั้งที่แล้ว
2. อาจารย์ก็ให้นักศึกษาจัดโต๊ะแล้วนั่งกันเป็นกลุ่ม  แล้วช่วยกันและปรึกษากันในการเขียนแผน  จากนั้นอาจารย์ได้อธิบายขั้นตอนในการเขียนแผนต่างๆ เช่น วัตถุประสงค์ แนวคิด  แผนที่ใยแมงมุม ประสบการณ์สำคัญ  การบูรณาการ เป็นต้น
กลุ่มของดิฉันจะสอนเรื่อง กบ (Frog)  โดยกลุ่มของดิฉันได้แบ่งการเขียนเป็น5วันดังนี้
1.ชนิดของกบ
2.ลักษณะของกบ
3.วงชีวิตของกบ
4.การเลี้ยงดูกบ
5.ประโยชน์ของกบ
                                                                เทคนิคการสอน


อาจารย์ใช้วิธีการสาธิตและระดมความคิดเพื่อให้นักศึกษามีส่วนร่วมและการแสดงความคิดเห็น เพื่อฝึกการคิดและการตอบคำถาม
 การประเมิน( Evaluate )
 
การประเมินตนเอง
 วันนี้แต่งกายเรียบร้อย ตั้งใจเรียนดี สนทนาโต้ตอบกับอาจารย์ ในเชิงวิชาการ 
 

การประเมินเพื่อน
วันนี้เพื่อนส่วนใหญ่คุยกัน จนบางครั้งอาจารย์ต้องเตือนอยู่บ่อยๆ  และดูหน้าตาเหนื่อยๆ กันทุกคน
 
การประเมินอาจารย์
วันนี้อาจารย์ตั้งใจสอน และให้คำปรึกษาแนะนำในเรื่องของการทำสื่อ ว่าทำอย่างไรจะได้ใช้สื่อคุ้มและคงทน และให้คำปรึกษาในเรื่องการเขียนแผนเต็มความสามารถและทุ่มเทมาก
 
สิ่งที่ต้องศึกษาเพิ่มเติม
-การทำสื่อเข้ามุม
-การทำของเล่นเกี่ยวกับหน่วยไข่
 
หมายเหตุ
วันนี้ไม่มีการนำเสนอบทความเนื่องจากเวลาหมดก่อน



  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • Twitter
  • RSS

หน่วยกบ


  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • Twitter
  • RSS

สัปดาห์ที่ 9



        อาจารย์ก็ให้นักศึกษาออกมานำเสนอของเล่นวิทยาศาสตร์  และอาจารย์จะมีคำแนะนำเพิ่มเติมในกับนักศึกษาอยู่เสมอเพื่อให้ของเล่นที่นักศึกษาที่มามันจะได้สมบูรณ์มากกว่าเดิมค่ะ

ผลงานของเล่นวิทยาศาสตร์ของดิฉันมีชื่อว่า รถพลังลม



อุปกรณ์




วิธีทำ


1. ตัดหลอดดูดสองหลอดน้ำสองหลอดให้ยาวกว่าด้านกว้างของกระดาษเล็กน้อย
2. ติดหลอดดูดน้ำทั้งสองหลอดกับกระดาษแข็งด้วยเทปกาว ดังรูป




3. พลิกกระดาษแข็งอีกด้านหนึ่งขึ้นแล้วติดแก้วกระดาษลงไปด้วยกาว




4. ใส่ดินน้ำมันลงไปในฝาขวด 4 ฝา เพื่อไว้สำหรับเสียบไม้เสียบลูกชิ้นลงไป




5. เสียบไม้เสียบลูกชิ้นเข้าไปด้านในของหลอดดูดน้ำทั้งสองหลอด  จากนั้นติดฝาขวดพลาสติกที่ใส่ดินน้ำมันไว้แล้วเข้าไปตรงส่วนปลายไม้ที่ยื่นออกมาทั้งสี่ด้าน



6. ตกแต่งรถพลังลมตาต้องการด้ววัสดุต่างๆ เช่น กระดุม  ตุ๊กตาตัวเล็กๆ  เศษกระดาษ  

วิธีเล่น

วางรถพลังลมไว้ที่จุดเริ่มต้น แล้วเป่าลมเข้าไปในแก้วเพื่อให้รถเคลื่อนที่ไปข้างหน้า

เพิ่มเติม

พลังงานลม
                   “ลม” เปนแหลงพลังงานสะอาดชนิดหนึ่งที่นานาประเทศมุงพัฒนาใหเกิดประโยชน
มากขึ้น เนื่องจากลมมีศักยภาพในการผลิตเปนกระแสไฟฟาไดเปนอยางดี
                    การผลิตกระแสไฟฟาจากพลังงานลมการนําลมมาใชประโยชนจะตองอาศัยเครื่องจักรกลสําคัญ คือ “กังหันลม” ในการเปลี่ยนพลังงานจลนจากการเคลื่อนที่ของลม เปนพลังงานกลกอนนําไปใชประโยชนที่สําคัญพลังงานลม ใชไมมีวันหมด และกระบวนการผลิตไฟฟาจากลมยังไมปลอยของเสียที่เปนอันตรายตอ
สภาพแวดลอม 


ผลงานของเพื่อน


เทคนิคการสอน
อาจารย์มีการสอนโดยให้นักศึกษามีส่วนร่วมในการนำเสนองานหน้าชั้นเรียนและเปิดกว้างให้นักศึกษาแสดงความคิดเห็นต่างๆ 
การประเมิน(Assessment)
ประเมินตนเอง
-เข้าเรียนตรงเวลา
-เเสดงข้อคิดเห็นจากบทเรียนเเละเนื้อหาที่เรียน
-เเต่งกายเรียบร้อยด้วยชุดนักศึกษา
ประเมินเพื่อน
-เพื่อนร่วมกันช่วยเเชร์ประสบการณ์ที่เคยสัมผัสอาการบกพร่องในเเต่ละด้าน
-ส่วนใหญ่เเต่งกายเรียบร้อย
ประเมินอาจารย์ผู้สอน
-อาจารย์เข้าสอนตรงต่อเวลา
-อาจารย์อธิบายในการนำเสนอสื่อของนักศึกษาและได้ให้คำแนะนำเพิ่มเติมได้อย่างเข้าใจได้ง่ายมากขึ้น

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • Twitter
  • RSS

สัปดาห์ที่ 8

ไม่มีการเรียนการสอนเพราะอยู่ในช่วงสอบค่ะ

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • Twitter
  • RSS

สัปดาห์ที่ 7





 กิจกรรมที่ 1 ลูกยาง(Yang)






อุปกรณ์ (Equipment)

1.กระดาษหน้าปก (Paper)
2.คลิปหนีบกระดาษ (Paperclip)
3.กรรไกร (Scissors)
อาจารย์ได้แบ่งให้แถวที่ 1 และ 2 ตัดกระดาษตรงกลางยาวชิดขอบรอยพับ ดังภาพด้านล่าง


วิธีทำ (How to) 

- ภาพที่ 1 เมื่อตัดกระดาษได้รูปทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าตามภาพแล้ว นำกระดาษมาพับครึ่ง แล้วใช้กรรไกรตัดตรงกลางชิดรอยพับ เลือกตัดด้านใดด้านหนึ่ง
- ภาพที่ 2 พับส่วนปลายด้านที่ไม่ได้ตัด พับขึ้นไป 1 เซนติเมตร
- ภาพที่ 3 นำคลิปหนีบกระดาษมาหนีบไว้ด้านที่ไม่ได้ตัดแล้วกางปีกกระดาษไปคนละด้าน เป็นอันเสร็จเรียบร้อย


ส่วนอาจารย์ได้แบ่งให้แถวที่ 3,4 และ 5 ตัดกระดาษตรงกลางไม่ยาวมาก(แล้วแต่จะตัดแบบไหน)


     อาจารย์ให้แถวที่ 1 ถึงแถวที่ 5 ออกมาเล่นทีละแถว วิธีเล่น ให้แต่ละคนโยน ขว้าง หรือปา ก็ได้ ลงมาจากที่สูง
     แถวที่ 1 และ 2 เมื่อขว้างลงมาจากที่สูง พบว่าลูกยาง(กระดาษ) จะหมุนเป็นวงกลมคล้ายลูกยาง และตกลงสู่พื้น (เนื่องจากถ่ายภาพเคลื่อนไหว แล้วเห็นไม่ชัด ดิฉันจึงนำภาพด้านล่างมาเป็นตัวอย่าง)

ตัวอย่าง การหมุนของแถวที่ 1,2


     แถวที่ 3 , 4 และ 5 เมื่อขว้างลงมาจากที่สูง พบว่าลูกยาง(กระดาษ) ไม่หมุนเป็นวงกลมคล้ายลูกยางเท่าไหร่นัก แต่จะตรงดิ่งตกลงสู่พื้นทันที

     ที่ต่างกันเพราะแรงน้วมถ่วง และแรงต้านทาน จึงนำมาประยุกต์เป็น เครื่องบิน, ร่มชูชีพ ฯลฯ การจัดกิจกรรมที่สอดคล้องกับวิธีการเรียนรู้ทำให้เด็กเกิดการเรียนรู้ โดยใช้ประสาทสัมผัสทั้งห้า ส่งเสริมพัฒนาการตามคุณลักษณะตามวัย บนพื้นฐานทฤษฎีคอนสตรัคชั่นนิสซึ่ม (Constructionism) หรือทฤษฎีการสร้างองค์ความรู้ด้วยตนเอง เป็นทฤษฎีการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นผู้สร้างองค์ความรู้ด้วยตนเอง

  กิจกรรมที่ 2  




อุปกรณ์ (Equipment)

1. แกนกระดาษทิชชู
2. ไหมพรม
3. กระดาษตัดเป็นรูปวงกลม
4. กาว
5. กรรไกร
6. สี


วิธีทำ (How to) 

นำแกนกระดาษทิชชูมาตัดแบ่งครึ่งกับคู่ แล้วเจาะรูสองรู ตัดกระดาษเป็นวงกลมแล้วตกแต่ง จากนั้นนำไปติดกับแกน ใช้เชือกร้อยที่แกนกับที่เจาะไว้ โดยอาจารย์ก็จะให้เราได้ลองเล่นเอง




เทคนิควิธีการสอนของอาจารย์
     ให้เด็กคิดอย่างอิสระ และลงมือกระทำในการประดิษฐ์ชิ้นงาน เด็กรับรู้โดยใช้ประสาทสัมผัสทั้งห้า เกิดการเรียนรู้ การคิด การสังเกต ค้นหา ว่าสิ่งที่อาจารย์ให้ทำนั้นคืออะไร นำมาซึ่งการลงมือทดลอง และการสอนโดยใช้คำถามแบบปลายเปิด ถามตอบกับเด็ก โดยตั้งคำถามให้เด็กตอบอยู่เสมอๆ เพื่อกระตุ้นให้เด็กเกิดทักษะการคิดเพื่อแก้ไขปัญหาค้นหาคำตอบ และเพื่อสร้างปฏิสัมพันธ์ระหว่างครูกับผู้เรียนอีกด้วย

การประเมินผล (Evaluation)
  • การประเมินตนเอง - การแต่งกายสะอาดเรียบร้อยถูกระเบียบ เข้าห้องเรียนตรงต่อเวลา ทำกิจกรรมอย่างสนุกสนาน
  • การประเมินเพื่อน - การแต่งกายสะอาดเรียบร้อยถูกระเบียบ ไม่คุยกันเสียงดังระหว่างที่อาจารย์พูด และเมื่อเพื่อนนำเสนอบทความหน้าชั้นเรียน
  • การประเมินอาจารย์ - การแต่งกายสะอาดสุภาพ เข้าสอนตรงต่อเวลา และให้คำชี้แจงความรู้เพิ่มเกี่ยวกับบทความ มีกิจกรรมการประดิษฐ์น่าสนใจ

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • Twitter
  • RSS

เรื่องอากาศมหัศจรรย์



                ลม คือ อากาศที่เคลื่อนที่ได้ มนุษย์ สัตย์หรือพืชก็ต้องใช้อากาศหายใจ อากาศนั้นสามารถอยู่ได้ทุกที่ตัวอย่างเช่น
- นำถ้วยแก้วมาหนึ่งใบเอากระดาษติดลงไปในถ้วยแก้วจนแน่ใจว่าถ้าเราคล่ำถ้วยกระดาษจะไม่หล่นลงมา นำถ้วยแก้วคล่ำลงในน้ำที่เตรียมไว้ แล้วยกถ้วยแก้วออกก็จะเห็นว่ากระดาษไม่เปียกน้ำเลย ก็เพราะระหว่างกระดาษกับน้ำนั้นจะต้องมีอะไรมากั้นตรงกลาง นั้นก็คืออากาศอากาศไม่มีขนาดหรือรูปร่างแต่อากาศจะซ่อนตัวอยู่ทุกที่
- การเทน้ำใส่ขวดโดยผ่านกรวยแล้วเทน้ำลงขวดก็จะเห็นว่าน้ำผ่านขวดได้เร็ว ต่อไปก็เอาดินน้ำมันมาติดที่ปากขวดให้แน่นๆ แล้วเทน้ำลงไปในขวดอีกทีจะเห็นว่าน้ำไหลลงไปในขวดช้ามาก จากการทดลองที่น้ำไหลลงไปในขวดได้เร็วก็เพราะว่าอากาศจากในขวดจะถูกน้ำเข้าไปแทนที่ทันทีเมื่อเราเทน้ำลงไป อากาศก็ออกทางปากขวด เมื่อเรานำดินน้ำมันมาปิดปากขวดไว้อากาศก็จะไม่สามารถออกมาได้จะค่อยดันน้ำไว้ไม่ให้ไหลลงมาขวด จากการทดลองทำให้เรารู้ว่าอากาศมีตัวตนจริงๆ

- การนำตาชั่งมาหนึ่งอันเอาลูกโป่งมาติดไว้ที่ปลายลูกโป่งข้างละหนึ่งลูกก็จะมีน้ำหนักเท่ากัน ปล่อยลมที่ลูกโป่งออกไม่มากหนึ่งลูก ก็จะเห็นว่าด้านที่ปล่อยลมออกลอยขึ้นไป ทำให้รู้ว่าข้างที่มีลมจะหนักกว่าข้างที่ไม่มีลม น้ำหนักที่ต่างกันนั้นเป็นน้ำหนักของอากาศ น้ำหนักของอากาศจะขึ้นอยู่กับความร้อนและความเย็นของอากาศ

- นำตาชั่งอันเดิมมาแขวนถ้วยกระดาษคล่ำไว้ทั้งสองข้าง จะเห็นว่าถ้วยกระดาษทั้งสองข้างมีน้ำหนักเท่ากัน นำเทียนไขมาจุดแล้วนำไปจ่อไว้ที่ถ้วยกระดาษก็จะเห็นว่าข้างที่จ่อด้วยเทียนจะลอยขึ้น ที่เป็นแบบนี้ก็เพราะว่าอากาศภายในถ้วยร้อนขึ้นและเมื่ออากาศร้อนขึ้น อากาศก็จะมีน้ำหนักเบาลง หลักการนี้เรามาใช้ในการผลิตบอลลูน โดยใต้ผ้าที่เราทำบอลลูนจะมีการจุดไฟ จนร้อนสามารถยกตัวบอลลูนขึ้นไปได้ ถ้าอยากให้ลอยสูงขึ้นก็เร่งไฟให้สูงกว่าเดิมเพื่ออากาศในตัวบอลลูนจะร้อนขึ้น จะได้พาบอลลูนสูงขึ้น

- นำขวดโหลเปล่ามาสองใบ หนึ่งขวดแช่น้ำร้อน อีกขวดแช่น้ำเย็นเอาไว้ จากนั้นนำขวดทั้งสองใบมาประกบปากขวดกันโดยให้ขวดที่แช่น้ำร้อนอยู่ข้างล่าง แช่น้ำเย็นอยู่ข้างบน นำกระดาษแข็งมาขั้นตรงกลางปากขวด แล้วนำขวดที่แช่น้ำร้อนนำธูปใส่ในปากขวดเพื่อให้ควันธูปเข้าไปอยู่ในขวด จากนั้นนำมาประกบกันเหมือนเดิม คอยๆดึงกระดาษแข็งออก ก็จะเห็นว่าควันธูปลอยจากขวดที่แช่น้ำร้อนไปยังขวดที่แช่น้ำเย็น ต่อไปทำกลับกันเอาธูปใส่ขวดที่เย็นแทน นำขวดที่แช่น้ำร้อนไว้ข้างบ่น จะเห็นว่าควันธูปที่อยู่ในขวดที่แช่น้ำเย็นไม่ลอยขึ้นไปในขวดที่แช่น้ำร้อน ที่เป็นแบบนี้ก็เพราะว่าอากาศจะพยายามปรับสมดุลตลอดเวลา อากาศร้อนที่เบากว่าก็จะพยายามร้อยขึ้นไปหาอากาศเย็นเพื่อลดความร้อนของตัวเอง ส่วนอากาศเย็นที่หนักกว่านั้นก็จะลอยต่ำลงมาสวนทางกับอากาศร้อนข้างล่าง เพื่อปรับ

สภาพอากาศให้กายเป็นอบอุ่น และการที่อากาศร้อนเย็นเคลื่อนที่ไปมาจึงทำให้เกิดปรากฏการณ์ต่างๆ
- นำตู้กระจกใสมาหนึ่งใบ แล้วค่อยๆปล่อยควันธูปเข้าไปในตู้ จะเห็นว่ามีควันธูปที่ลอยขึ้นไปข้างบ่นและควันธูปที่ลอยเข้ามาแทนที่ควันธูปที่ลอยขึ้นไป ที่เป็นแบบนี้ก็เพราะว่าควันธูปที่ร้อนจะลอยขึ้นข่างบ่น เมื่อควันธูปเย็นลงก็จะลอยต่ำลง และควันธูปที่เย็นก็จะเคลื่อนตัวมาแทนที่ควันธูปที่ร้อนลอยขึ้นมาข้างบ่น อากาศเย็นที่เข้ามาแทนที่อากาศร้อนก็คือลมที่พัดผ่านไป และนี้ก็ทำให้เรารู้รู้สึกเย็นสบาย

                บนพื้นโลกของเราจะมีลมพัดผ่านไปมาตลอดเวลา ก็เพราะบนพื้นโลกของเราแต่ละแห่งนั้นจะมีความร้อนไม่เท่ากัน ตัวอย่างเช่น ขณะที่เรายืนอยู่ริมทะเลตอนกลางวัน จะมีลมพัดเข้ามาจากทะเลตลอด ลมที่พัดเข้ามานั้นก็มีสาเหตุจากอากาศบ่นพื้นดินในตอนกลางวันร้อนกว่าผิวน้ำมาก ดังนั้นอากาศร้อนบ่นพื้นดินจึงลอยตัวสูง และอากาศเย็นจากผิวน้ำจึงพัดเข้ามาแทนที่ตัวอย่างเช่น

-การเป่าลมให้ผ่านที่ด้านข้างของเทียนไขไฟก็จะไม่ดับ เพราะลมพัดไม่โดนไฟ แต่ถ้าเรานำกล่องมาตั้งขวางทางลมและเอียงไปทางเทียนไข แล้วเป่าดูใหม่ ก็จะเห็นว่าเทียนไขก็จะดับ แสดงว่าลมก็สามารถเปลี่ยนไปตามวัตถุที่ขวางทาง ซึ่งก็เป็นกรณีเดียวกับลมที่พัดมาจากข้างนอกพุ่งเข้าชนกับตัวบ้าน กระแสลมก็จะกระจายออก แล้วพุ่งผ่านข้างๆบ้าน แต่ถ้าบ้านมีหน้าต่าง กระแสลมก็จะพุ่งผ่านหน้าต่างเข้ามา แรงดันของอากาศ คือ แรงที่อากาศกดลงพื้นผิวของวัตถุต่างๆ

- น้ำแก้วน้ำมาใส่น้ำจนเต็ม แล้วนำกระดาษมาปิดปากแก้วไว้ แล้วคว่ำแก้วลงก็จะเห็นว่าน้ำไม่หกลงมา ที่เป็นแบบนี้ก็เพราะใช้หลักของแรงดันอากาศช่วย การที่เราเติมน้ำเข้าไปในแก้วจนเต็มเท่ากับเป็นการไล่อากาศที่อยู่ในแก้วจนหมด เวลาเรานำกระดาษแข็งไปปิดแล้วคว่ำลงแรงดันอากาศภายนอกที่จะมีมากกว่าแรงดันของน้ำจึงดันน้ำไว้ไม่ให้ไหลลงมา จนกว่ากระดาษแข็งแผ่นนั้นจะเปียกแล้วมีน้ำหนักมากขึ้น จนอากาศดันไว้ไม่ไหวน้ำในแก้วก็จะหกลงมาเอง

- การใช้อากาศในการยกหนังสือ นำลูกโป่งใบใหญ่สอดไว้ที่ใต้หนังสือที่เราจะยก จากนั้นก็เป่าลูกโป่ง ก็จะเห็นหนังสือค่อยๆถูกยกขึ้น การที่ลูกโป่งยกหนังสือได้ก็เพราะใช้หลักการแรงดันอากาศ เมื่อเราเป่าลมเข้าไปในลูกโป่ง ก็จะทำให้อากาศในลูกโป่งเพิ่มจำนวนขึ้น อากาศจึงทำให้ผิวลูกโป่งขยายใหญ่ขึ้น แรงดันจึงทำให้หนังสือลอยขึ้นมา

                การนำแรงดันอากาศมาใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น การเจาะรูกระป๋องนมจะต้องเจาะยังไงถึงจะมีนมไหลออกมาตัวอย่างเช่น

-นำน้ำที่ผนึกไว้สนิทสองใบ ใช้หลอดเจาะใบละหนึ่งรูก่อน แล้วเทน้ำใส่แก้ว น้ำไม่ไหลสักแก้วที่นี้ลองเจาะแก้งแรกอีกรูติดๆกัน แล้วเทน้ำอีกรอบน้ำก็ไม่ไหล ลองเจาะรูอีกแก้วที่ฝั่งตรงข้ามรูแรกแล้วลองเท น้ำก็จะไหลออกมา แต่ถ้าเราปิดรูด้านบ่นไว้น้ำก็จะหยุดไหล ที่เป็นแบบนนี้ก็เพราะเจาะรูไว้คนละที่ แก้วแรกเจาะรูติดกัน เมื่อเทน้ำไม่ออกก็เพราะอากาศภายนอกจะคอยดันน้ำไว้ของรูทั้งสองไม่ให้ไหลออกมาได้ อีกแก้วที่เจาะรูที่ฝั่งตรงข้าม แล้วน้ำไหนออกมาก็เพราะอากาศจะสามารถเข้าไปในแก้วทางรูด้านบ่นได้ แล้วไปดันน้ำในแก้วอีกที อากาศภายนอกจึงดันไว้ไม่อยู่น้ำเลยไหลออกมาได้ แต่พอเราปิดรูด้านบ่นไว้อากาศก็ไม่สามารถดันน้ำให้ไหลออกมาได้ น้ำจึงหยุดไหล

                 เพิ่มเติม ถ้าเราเจาะรูขนาดใหญ่ก็ไม่จำเป็นต้องเจาะรูสองรู เช่น กระป๋องน้ำอัดลม แล้วยังมีเรื่องของหลอดดูด และหลอดหยดน้ำที่ใช้คุณสมบัติของแรงดันอากาศมาช่วย เช่นหลอดหยดน้ำ ถ้าเราจุ่มหลอดลงไปในน้ำปิดปลายหลอดด้านบ่น ยกหลอดขึ้นมาน้ำก็จะอยู่ในหลอดก็จะถูกอากาศดันเข้ามาไว้ที่ปลายด้านล่างไม่ให้หยดลง แต่ถ้าเราเปิดนิ้วที่ปิดหลอดไว้ น้ำก็จะไหลออกมา เพราะมีอากาศเข้ามาที่ปลายหลอดด้านบ่น แล้วดันน้ำให้ไหลออกมา แล้วการดูดน้ำนั้นเมื่อเราออกแรงดูดน้ำขึ้นมา แรงดูดของเราก็จะเป็นการสูบอากาศขึ้นมาภายในหลอดเข้าไปก่อนทำให้อากาศภายในหลอดมีแรงดันลดลงตามปริมาณอากาศที่น้อยลงไปจากการดูด จากนั้นอากาศภายนอกหลอดจึงสามารถดันน้ำให้พุ่งเข้ามาตามหลอดได้ เมื่อเราดูดน้ำเข้าไปหมด น้ำก็จะถูกดันเข้าไปสู่ปากแทน และเมื่อเราออกแรงดูดต่อไป สิ่งที่เข้ามาในปากก็จะมีแต่น้ำ

อากาศร้อนหรือเย็นมีแรงดันอากาศมากกว่ากัน

-นำขวดปากแคบ และไข่ต้มที่ปอกเปลือกแล้วหนึ่งฟอง นำไข่ใส่ลงไปในขวดแต่ไม่สามารถใส่ได้ ลองจุดไฟลงไปในขวดแล้วเอาไข่วางไว้ข้างบ่น ไข่ก็ไหลเข้าในขวด ที่เป็นแบบนี้ก็เพราะว่าการที่จุดไฟใส่ลงไปขวดก็ทำให้อากาศในขวดร้อนขึ้น และอากาศที่ร้อนจะมีแรงดันต่ำมาก อากาศเย็นข้างนอกที่มีแรงดันสูงกว่าจึงพยายามดันเข้าไปแทนที่ และแรงดันของอากาศเย็นข้างนอกที่ดันให้ไข่สามารถตกลงไปในขวดเพิ่มเติม นอกจากอากาศที่ร้อนจะมีแรงดันน้อยกว่าอากาศเย็น อากาศที่เคลื่อนที่ก็จะมีแรงดันน้อยกว่าอากาศที่อยู่นิ่งๆ เช่นมีลูกโป่งแขวนอยู่สองใบอยู่ห่างกันพอประมาณ ลองเป่าลมเข้าไปตรงกลาง ลูกโป่งก็จะเคลื่อนที่เข้ามากัน ก็เพราะการเคลื่อนที่ของอากาศผ่านระหว่างลูกโป่งทั้งสองลูก ในขณะที่เราเป่าลูกโป่งนั้นอากาศจะมีการเคลื่อนที่ไปข้างหน้า และอากาศที่เคลื่อนที่นั้นจะมีแรงดันอากาศลดลง  ทำให้อากาศด้านข้างของลูกโป่งทั้งสองลูกที่อยู่นิ่งๆมีแรงดันมากกว่า จึงดันลูกโป่งให้เข้ามาชิดกันประโยชน์ที่มนุษย์นำมาใช้ เช่นการสร้างปีกของเครื่องบิน การทดลอง ถือกระดาษไว้แล้วเป๋าลมแรงๆของด้านบ่นกระดาษ แผ่นกระดาษค่อยๆยกตัวขึ้นมาก็จะคลายๆปีกเครื่องบิน ก็เพราะเวลาเราเป่ากระดาษด้านบ่น อากาศก็จะผ่านกระดาษด้านบ่นที่เราเป่าออกมา จะมีการเคลื่อนที่  อากาศที่เคลื่อนที่จะมีแรงดันน้อยลง ดังนั้นอากาศใต้แผ่นกระดาษที่อยู่นิ่งจะมีความดันสูงกว่า และสามารถยกแผ่นกระดาษที่ตกย้อยอยู่ จากหลักการนี้มนุษย์ออกแบบปีกเครื่องบินให้ด้านล่างแบน ส่วนด้านบ่นจะมีลักษณะโค้งลาดไปด้านหลังคล้ายๆกับแผ่นกระดาษที่ทดลองเป่า ซึ่งการออกแบบนี้เป็นการออกแบบที่ให้อากาศด้านบ่นปีกเคลื่อนที่ได้เร็วกว่าอากาศใต้ปีกเครื่องบิน

                 ดังนั้นเมื่ออากาศพุ่งผ่านปีกเครื่องบิน อากาศใต้ปีกเครื่องบินจะมีแรงดันมากกว่า และดันปีกเครื่องบินให้ยกสูงขึ้น เครื่องบินจึงบินขึ้นไปบ่นท้องฟ้าได้เครื่องไอพ้นของเครื่องบินก็ใช้อากาศในการขับเคลื่อน-ร้อยเส้นด้ายผ่านหลอดดูดน้ำ และสูบลมใส่ลูกโป่งนำไปติดกับหลอดด้วยเทป ก็จะเห็นลูกโป่งพุ่งไปตามเส้นเชือกที่เราผูกไว้ ที่เหมือนกับเครื่องไอพ้นเพราะใช้หลักเดียวกันคือปล่อยอากาศที่อัดไว้ออกมาข้างหลังเพื่อผลักตัวออกมาให้พุ่งไปข้างหน้า แบบเดียวที่เราปล่อยลมลูกโป่งให้พุ่งออกมาได้ แต่เครื่องไอพ้นจะดูดอากาศเข้ามาทางด้านหน้าของเครื่องตลอดแล้วถึงค่อยปล่อยอัดอากาศออกมาด้านหลังอีกที ดังนั้นเครื่องบินไอพ้นจึงบินได้ตลอดเวลา ไม่มีทางที่อากาศจะหมดไปได้

                  แรงต้านอากาศ คือ แรงที่อากาศต้านการเคลื่อนที่ของวัตถุต่างๆเช่นเวลารถวิ่งก็จะมีลมพัดส่วนมา ก็คือลมที่อากาศกำลังต้านสวนมา ไม่ให้รถวิ่งไปข้างหน้า-ลองทิ้งกระดาษสองแผ่นโดยให้แผ่นแรกเป็นกระดาษแบนๆ แผ่นที่สองเป็นกระดาษที่ขย่ำแล้วทิ้งกระดาษทั้งสองแผ่นลงพื้น กระดาษที่เป็นแผ่นแบนจะตกลงพื้นช้ากว่าแผ่นที่ถูกขย่ำ เป็นแบบนี้เพราะแรงต้านอากาศ ก็เหมือนกับแรงดันของอากาศ แต่แรงต้านของอากาศจะเกิดขึ้นตอนที่วัตถุเคลื่อนที่ยิ่งถ้าวัตถุมีพื้นผิวของพื้นที่น้อยเวลาเคลื่อนที่ไปข้างหน้าก็จะมีแรงต้านจากอากาศน้อย แต่ถ้ามีพื้นผิวด้านหน้ากว้างเวลาเคลื่อนที่ไปข้างหน้าแรงต้านก็จะมีมากขึ้นนอกจากจะใช้อากาศหายใจแล้วยังทำให้เกิดลมพัดเย็นสบาย แล้วยังนำคุณสมบัติของอากาศมาใช้เป็นหลักในการสร้างสิ่งต่างๆ

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • Twitter
  • RSS

สัปดาห์ที่ 6



อาจารย์เข้าสู่บทเรียนโดยถามว่า "Constructivism" หมายถึงอะไร
หมายถึง เป็นการเรียนรู้ด้วยตนเอง ได้ลงมือกระทำเอง  เป็นวิธีการเรียนรู้  มีเครื่องมือคือ ประสาทสัมผัสทั้ง 5 

     นอกจากนี้ยังมีทฤษฎีที่อาจารย์ให้หาเป็นการบ้านดังนี้

1. เฟรดเดริค ฟรอเบล (Friedrich Froebel) “บิดาของการอนุบาลศึกษา” ฟรอเบลเป็นบุคคลแรกที่ได้ออกแบบหลักสูตรสำหรับเด็กปฐมวัยโดย เฉพาะ หลักสูตรของฟรอเบลเน้นความสำคัญของการเล่น และการพัฒนาศักยภาพของตนเอง ฟรอเบลมีความเชื่อว่าเด็กเล็กๆ เกิดมาพร้อมกับความรู้และทักษะที่สะสมอยู่ภายใน หน้าที่ที่สำคัญของครู คือ การพยายามดึงความสามารถที่มีอยู่ภายในของเด็กออกมา และช่วยให้เด็กตระหนักถึงความสามารถของตนเอง 

2. โจฮันน์ ไฮน์ริค เปสตาลอซซี่ (Johann Heinrich Pestalozzi) เปสตาลอซซี่ เชื่อว่า การศึกษาธรรมชาติถือเป็นส่วนหนึ่งของหลักสูตรการเรียนการสอน เปสตาลอซซี่มุ่งเน้นความคิดของการจัดหลักสูตรแบบบูรณาการ (integrated curriculum) ซึ่งสอดคล้องกับการพัฒนาเด็กอย่างเป็นองค์รวม เปสตาลอซซี่กล่าวว่าการจัดการศึกษาให้แก่เด็กควรรวมถึงการ พัฒนาร่างกาย สติปัญญา และจิตใจ 

3.ฌอง ฌาค รุสโซ (Jean Jacques Rouseeau ) “เด็กเปรียบเสมือนผ้าขาว”   การให้การศึกษาแก่เด็กต้องทำความเข้าใจธรรมชาติของเด็กก่อน

4. จอนห์น ดิวอี้ (John Dewey) เปิดโอกาสให้ผู้เรียนได้ตัดสินใจด้วยตนเอง ผู้สอน มีหน้าที่ช่วยเหลือ ให้คำปรึกษา “การเรียนรู้เกิดจากการกระทำ(Learning by doing)


   อาจารย์ให้ทำกิจกรรมโดยแจกกระดาษให้นักศึกษา พับกระดาษแบ่งครึ่ง และวาดภาพที่สัมพันธ์กันลงไป

อุปกรณ์ (Equipment)
     1.กระดาษแข็ง
     2.ไม้เสียบลูกชิ้น
                           3.กรรไกร
                           4.ดินสอสี
                           5.เทปกาว


วิธีทำ (How to)
     1.ตัดกระดาษแล้ว นำกระดาษมาพับครึ่งอีก 1 รอบ
     2.วาดรูปที่สัมพันธ์กันลงไปทั้งสองด้านของกระดาษ เช่น ด้านหนึ่งเป็นดอกไม้ อีกด้านเป็นผีเสื้อ
     3.เมื่อวาดภาพตกแต่งเสร็จ นำไม้เสียบลูกชิ้นวางทาบด้านในกระดาษและติดเทปกาวไว้ จากนั้นนำเทปกาวมาติดด้านข้างของขอบกระดาษ
     เมื่อนำมาเล่น ถือตรงไม้เสียบลูกชิ้นแล้วหมุนด้วยความเร็ว จะเห็นได้ว่าผีเสื้ออยู่บนดอกไม้นั้นเอง หลังจากนั้นอาจารย์ให้เพื่อนๆออกมานำเสนอบทความต่อ


เทคนิควิธีการสอนของอาจารย์
     การสอนโดยใช้คำถามแบบปลายเปิด ถามตอบกับเด็ก โดยตั้งคำถามให้เด็กตอบอยู่เสมอๆ เพื่อกระตุ้นให้เด็กเกิดทักษะการคิดเพื่อแก้ไขปัญหาค้นหาคำตอบ และเพื่อสร้างปฏิสัมพันธ์ระหว่างครูกับผู้เรียนอีกด้วย

การประเมินผล (Evaluation)
• การประเมินตนเอง - การแต่งกายสะอาดเรียบร้อยถูกระเบียบ เข้าห้องเรียนตรงต่อเวลา ทำกิจกรรมอย่างสนุกสนาน
• การประเมินเพื่อน - การแต่งกายสะอาดเรียบร้อยถูกระเบียบ ไม่คุยกันเสียงดังระหว่างที่อาจารย์พูด และเมื่อเพื่อนนำเสนอบทความหน้าชั้นเรียน
• การประเมินอาจารย์ - การแต่งกายสะอาดสุภาพ เข้าสอนตรงต่อเวลา และให้คำชี้แจงความรู้เพิ่มเกี่ยวกับบทความ

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • Twitter
  • RSS

สัปดาห์ที่ 5


                   แสงเดินทางเป็นเส้นตรง มีวัตถุบางชนิดที่แสงเดินทางผ่านทะลุไปได้ แสงมี 3 แบบ
แบบที่ 1 วัตถุโปร่งแสง( translucent ) แสงจะทะลุผ่านไปได้แค่บางส่วน เราจึงมองเห็นสิ่งต่างๆที่อยู่ข้างหลังวัตถุโปร่งแสงได้ไม่ชัดเจน เช่น กระจกฝ่า พลาสติกสีขุ่นๆ
แบบที่ 2 วัตถุโปร่งใส( transparent )  แสงทะลุผ่านไปได้ทั้งหมด เราจึงมองเห็นสิ่งต่างๆที่อยู่ข้างหลังได้ชัดเจน เช่น กระจกใส พลาสติกใส
แบบที่ 3 วัตถุทึบแสง จะดูดกลืนแสงที่เหลือไว้ และจะสะท้องแสงที่เหลือเข้าสู่ตาเรา เช่น ไม้ หิน เหล็ก หรือตัวเรา
เครื่องฉายภาพนิ่ง กล้องรูเข็ม(Pinhole camera) การที่เห็นภาพกลับหัว ก็เพราะแสงส่วนบนของภาพวิ่งเป็นเส้นตรงผ่านรูเล็กๆมาตกกระทบด้านล่างของกระดาษไข (stencil paper) และแสงส่วนล่างของภาพวิ่งผ่านตรงรูเล็กๆมาตกกระทบที่ด้านบนของกระดาษ ภาพที่เห็นจึงเป็นภาพกลับหัว (invert) ถ้ามีรูที่กอกล่องหลายๆรู ก็จะเห็นภาพหลายภาพ

                  ดวงตาของเรามีรูเล็กๆเหมือนกัน เราเรียกว่ารูรับแสง ภาพที่ผ่านรูรับแสงในตาเราก็เป็นภาพกลับหัวเหมือนกัน หลักการนี้ที่มีการทำกล้องถ่ายรูป (camera) และการที่เรามองเห็นได้ปกติไม่มองกลับหัวก็เพราะสมอง brain ของเราจะกลับภาพให้เป็นปกติอัตโนมัติ

                 การนำการสะท้อนแสงมาเล่น นำกระจกเงามาวางและนำวัตถุมาวางจะเห็นเงาเกิดขึ้นแค่ 1 ภาพ นำกระจกมาวางอีก 1 บานมาวางเชื่อมกับกระจกอีกบาน วางมุม 90 องศา นำวัตถุมาวางตรงกลางระหว่างรอยเต่อ จะเห็นภาพเกิดขึ้นมาก ถ้าบีบกระจกให้แคบภาพก็จะเพิ่มมากขึ้น การที่เราเห็นภาพมากขึ้นนั้นก็เพราะมุมในการวางกระจก มุมที่ประกลบกันนั้นมีองศาแคบลงเท่าไหร่ภาพก็จะมากขึ้น กระจกทั้ง 2 บานต่างก็สะท้อนภาพไปมา ถ้าวางกระจกเงาให้ขนานกัน ก็จะเห็นภาพสะท้อนไปสะท้อนมา

กล้องคาไลโดสโคป(Kaleidoscope) นำกระจกเงา 3 บานมาประกลบกันให้เป็นกระบอกทรงสามเหลี่ยม และเมื่อเราส่องก็จะเห็นภาพหลายๆภาพในกระจกสะท้อนออกมามาก มีหลักการสะท้อนแสงและมุมประลบของกระจก เมื่อแสงตกกระทบในกระบอกทรงสามเหลี่ยมมันก็สะท้อนไปสะท้อนมาในนั้น จึงทำให้เกิดภาพมากมาย
                 หลักการสะท้อนแสงมาใช้ประโยชน์ในการหาวัตถุที่ไม่สามารถมองเห็นในที่สูงๆได้ เราเรียกกล้องส่องภาพเหนือระดับสายตา หรือกล้องเพอริสโคป periscope โดยเราจะมองเห็นได้เพราะแสงจากวัตถุจะผ่านมาทางช่องบนที่เราเจาะไว้มากระทบบนกระจกเงาแผ่นบน แล้วสะท้อนกระจกเงาแผ่นล่างมาสู่ตาเรา ถ้าทำกล้องให้ยาวมากเท่าไหร่เราก็จะมองเห็นของที่อยู่สูงมากได้ วิธีนี้เรานำมาใช้ส่องวัตถุที่อยู่เหนือน้ำของเรือดำน้ำ submarine
                 การหักเหของแสง แสงจะเปลี่ยนทิศทางการเคลื่อนที่ การหักเหทำให้เห็นภาพที่หลอกตา แต่การหักเหก็มีประโยชน์คือการทำเลนส์ lens แผ่นแก้วหรือแผ่นกระจกที่ถูกทำให้แผ่นหน้าโค้งนูนออกมา เพื่อใช้ประโยชน์ในการขยายภาพและยังใช้รวมเส้นทางเดินของแสงได้และยังใช้จุดไฟ
                 การหักเหของแสงนอกจากจะช่วยให้เรามองเห็นได้ชัดเจนแล้วยังทำให้มองเห็นวิวแสงและสีสวยๆ เช่นเวลาเราเห็นรุ้งกินน้ำบนท้องฟ้า รุ้งกินน้ำเกิดจากการหักเหของแสงเหมือนกัน แสงที่เราเห็นสีขาวๆนั้นประกอบด้วยสี 7 สี ม่วง คราม น้ำเงิน เขียว เหลือง แสด แดง แม่สีทั้ง 7 เมื่อรวมกันจะกลายเป็นสีขาว เวลาฝนตกใหม่ๆจะมีละอองน้ำในอากาศและเมื่อแสงผ่านละอองน้ำเหล่านั้นก็จะเกิดการหักเหของแสง ปกติสีต่างๆในแสงจะมีความเร็วในการเคลื่อนที่ที่ไม่เท่ากัน เมื่อมันส่งผ่านละอองน้ำจำนวนมากในอากาศจึงเกิดการหักเหผลที่ตามมานั้นแสงขาวๆจะแยกตัวเป็นสีเดิมของมันทั้ง 7 สี ที่เราเรียกว่าแถบสเปกตรัม(Spectrum) หรือรุ้งกินน้ำ rainbow
                 
เราสามารถสร้างรุ้งกินน้ำได้เอง โดยการหันหลังตรงกันข้ามกับพระอาทิตย์และฉีดน้ำเป็นละอองน้ำในอากาศ  รุ้งกินน้ำจะเกิดตรงกันข้ามกับพระอาทิตย์ในเวลาฝนตกใหม่ๆและจะเกิดการหักเหของแสงผ่านละอองน้ำในอากาศ ซึ่งก็คลายๆกับการทดลอง แสงสีต่างๆเป็นตัวกลางสำคัญที่ทำให้เรามองเห็นวัตถุมีสีต่างๆกันเพราะวัตถุแต่ละชนิดต่างก็มีสีในตัวของมัน วัตถุแต่ละชนิดก็จะมีความสามารถในการสะท้อนแสงและการดูดกลืนแสงสีได้แตกต่างกัน เมื่อมีแสงมาตกกระทบวัตถุก็จะดูดกลืนแสงสีบางสีเอาไว้และสะท้อนแสงที่เป็นสีเดียวกันตรงกับวัตถุออกมา ทำให้เรามองเห็นเป็นสีต่างๆ


                 เงากับแสงคู่กันเสมอ เงาเป็นสิ่งตรงกันข้ามกับแสงและเงาก็เกิดขึ้นได้เพราะแสง เช่นการส่องไฟไปยังวัตถุที่เตรียมไว้ก็จะเกิดเงาดำๆขึ้นบนพื้นฝั่งตรงกันข้ามที่ส่องไฟ และลองส่องไฟสวนทางกับกระบอกแรก ก็จะเกิดเงาจางๆทั้งสองด้าน เงามีหลายแบบ คือเงาของวัตถุเกิดจากแสงที่เดินทางเป็นเส้นตรง เมื่อมีวัตถุเข้ามาขวางทางเดินของแสงไว้ พื้นที่ด้านหน้าของวัตถุก็จะดูดกลืนและสะท้อนแสงบ้างส่วนออกมา แต่พื้นที่ด้านหลังของวัตถุ แสงส่องไปไม่ถึงเลยไม่มีการสะท้อนแสงเกิดขึ้น จึงเกิดเป็นพื้นที่สีดำ ที่เรียกว่าเงา ถ้าเราฉายและแสงลงไปวัตถุหลายๆทางก็จะทำให้เกิดเงาของวัตถุขึ้นหลายๆด้าน

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • Twitter
  • RSS

สัปดาห์ที่ 4

วิชาการจัดประสบการณ์ทางวิทยาศาสตร์สำหรับเด็กปฐมวัย
อาจารย์ผู้สอน อาจารย์จินตนา สุขสำราญ
วันอังคาร ที่ 9 กันยายน 2557




บทความที่นำเสนอในวันนี้
1.บทความเรื่อง สนุกคิดกับของเล่นวิทยาศาสตร์
2.บทความเรื่อง ทำยังไงให้ลูกสนใจวิทยาศาสตร์
3.บทความเรื่อง วิทย์คณิตสำคัญอย่างไรต่ออนาคตของชาติ
4.บทความเรื่อง เมื่อลูกน้อยเรียนรู้วิทยืคณิตผ่านเสียงดนตรี
5.บทความเรื่อง การจัดการเรียนรู้วิทยาศาตร์สำหรับเด็กปฐมวัย



ทักษะวิทยาศาสตร์เพื่อพัฒนาเด็กปฐมวัย
วิทยาศาสตร์ หมายถึงการศึกษาสืบค้นและจัดระบบความจริงเกี่ยวกับธรรมชาติ โดยอาศัยกระบวนการแสวงหาความรู้ทางวิทยาศาสตร์ที่ประกอบด้วยวิธีการทักษะกระบวนการและเจตคติทางวิทยาศาสตร์อย่างมีระบบแบบแผน มีขอบเขตโดยอาศัยการสังเกต การทดลองเพื่อค้นหาความเป็นจริงและทำให้ได้มาซึ่งความรู้ทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไป
แนวคิดพื้นฐานทางวิทยาศาสตร์
1.การเปลี่ยนแปลง ( Change )
-เปลี่ยนแปลงไปตามอายุ ตามเวลา การกระทบ สภาพอากาศ
2.ความแตกต่าง ( Difference )
-สิ่งต่างๆในโลกมีทั้งเหมือนกันและแตกต่างกัน
3.การปรับตัว ( Adapting )
-สภาพอากาศ สภาพแวดล้อม
4.การพึ่งพาอาศัยกัน ( Dependence )
-ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน
5.ความสมดุล ( Equilibrium )
-จะทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างเท่าเทียมกัน อยู่ด้วยกันได้อย่างมีความสุข
การศึกษาวิธีการทางวิทยาศาสตร์
1.ขั้นกำหนดปัญหา
-ระบุปัญหา
-สิ่งที่ต้องการศึกษา
2.ขั้นตั้งสมมติฐาน
-การคาดเดาคำตอบ
3.ขั้นรวบรวมข้อมูล
-การทดลอง ( Experiment )
-การสังเกต
4.ขั้นลงข้อมูล
-คำตอบของปัญหา
เจตคติทางวิทยาศาสตร์
1.ความอยากรู้อยากเห็น เป็นคุณลักษณะมาจากพัฒนาการ
2.ความเพียรพยายาม
3.ความมีเหตุผล
4.ความซื่อสัตย์
5.ความมีระเบียบและรอบคอบ
6.ความใจกว้าง ( Broad - mindedness )
ความสำคัญและประโยชน์ของวิทยาศาสตร์
ความสำคัญของวิทยาศาสตร์
-ตอบสนองความต้องการทางอารมณ์ของเด็ก
-พัฒนาทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์
-เสริมสร้างประสบการณ์
ประโยชน์ของวิทยาศาสตร์
-พัฒนาความคิดรวบยอด
-พัฒนาทักษะแสวงหาความรู้ทางวิทยาศาสตร์
-สร้างความเชื่อมั่นในตนเอง






                                                         เทคนิคการสอน
-การสอนแบบใช้คำถามโต้ตอบ เพื่อให้มีส่วนร่วมในการตอบคำถามและเป็นการระดมความคิด
-การใช้คำถามปลาบเปิด




                            การประเมินตนเอง
ตั้งใจฟังเพื่อนนำเสนอบทความดี แต่ก็ยังไม่เข้าใจ พออาจารย์อธิบายให้ฟังก็พอเข้าใจมาบ้าง วันนี้การแต่งกายเรียบร้อย




                                 การประเมินเพื่อน
    แต่งกายได้เรียบร้อย ทุกคนตั้งใจฟังเพื่อนนำเสอนองาน แต่ก็ไม่เข้าใจกัน จนอธิบาย           และตีความของบทความให้ฟัง




                                   ประเมินอาจารย์
      อาจารย์เข้าสอนเร็ว และมีการเตรียมการสอนมาดี เข้าใจง่าย อธิบายละเอียด
      แต่งกายได้เรียบร้อยและสวยงาม
      ให้คำแนะนำในการเรียนการสอนดีมาก

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • Twitter
  • RSS

สัปดาห์ที่ 3

บันทึกอนุทิน
วันที่ 2 กันยายน พ.ศ.2557
ครั้งที่ 3 เวลาที่เรียน 08.30 - 12.20น.
เวลาเข้าเรียน 08.30น. เวลาเลิกเรียน 12.20น.








ให้นักศึกษามานำเสนอบทความที่ได้ไปศึกษามา มาพูดให้เพื่อนฟัง

เรื่องวิทยาศาสตร์และการทดลองสำหรับเด็ก

เรื่องภาระกิจตามหาใบไม้

เรื่องการแยกเมล็ดพืช

เรื่องเจ้าลูกโป่ง



 คุณลักษณะตามวัยของเด็กอายุ 3-5 ปี ที่กำหนดไว้ในหลักสูตรการศึกษาปฐมวัย พ.ศ.2546 มีดังนี้


เด็กอายุ 3 ปี
เด็กอายุ 4 ปี
เด็กอายุ 5 ปี
พัฒนาการด้านร่างกาย

- วิ่งและหยุดโดยไม่ล้ม - รับลูกบอลด้วยมือและลำตัว - เดินขึ้นบันไดสลับเท้าได้ - เขียนรูปวงกลมตามแบบได้ - ใช้กรรไกรมือเดียวได้ - วาดและระบายสีอิสระได้
พัฒนาการด้านร่างกาย 

- กระโดดขาเดียวอยู่กับที่ได้ - รับลูกบอลได้ด้วยมือทั้งสอง - เดินขึ้นลงบันไดสลับเท้าได้ - เขียนรูปสีเหลี่ยมตามแบบได้ - ตัดกระดาษเป็นเส้นตรงได้ - กระฉับการเฉยไม่ชอบอยู่เฉย
พัฒนาการด้านร่างกาย

- กระโดดขาเดียวไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่องได้ - รับลูกบอลที่กระดอนขึ้นจากพื้นได้ด้วยมือทั้งสอง - เดินขึ้นลงบันไดสลับเท้าได้อย่างคล่องแคล่ว - เขียนรูปสามเหลี่ยมตามแบบได้ - ตัดกระกาษตามแนวเส้นโค้งที่กำหนด - ใช้กล้ามเนื้อเล็กได้ดี เช่น ติดกระดุม ผูกเชือกรองเท้า ฯลฯ - ยืดตัว คล่องแคล่ว
เด็กอายุ 3 ปี
เด็กอายุ 4 ปี
เด็กอายุ 5 ปี
พัฒนาการด้านอารมณ์
-
 แสดงอารมณ์ตามความรู้สึก
-
 ชอบที่จะทำให้ผู้ใหญ่พอใจและได้คำชม
-
 กลัวการพลัดจากผู้เลี้ยงดูใกล้ชิดน้อยลง
พัฒนาการด้านอารมณ์
-
 แสดงออกทางอารมณ์ได้เหมาะสมกับบางสถานการณ์
-
 เริ่มรู้จักชื่นชมความสามารถและผลงานของตนเองและผู้อื่น
-
 ชอบท้าทายผู้ใหญ่
-
 ต้องการให้มีคนฟังคนสนใจ
พัฒนาการด้านอารมณ์
-
 แสดงอารมณ์ได้สอดคล้องกับสถานการณ์อย่างเหมาะสม
-
 ชื่นชมความสามารถและผลงานของตนเองและผู้อื่น
-
 ยึดตนเองเป็นศูนย์กลางน้องลง
เด็กอายุ 3 ปี
เด็กอายุ 4 ปี
เด็กอายุ 5 ปี
พัฒนาการด้านสังคม
-
 รับประทานอาหารได้ด้วยตนเอง
-
 ชอบเล่นแบบคู่ขนาน (เล่นของเล่นชนิดเดียวกันแต่ต่างคนต่างเล่น)
-
 เล่นสมมติได้
-
 รู้จักรอคอย
พัฒนาการด้านสังคม 
-
 แต่งตัวได้ด้วยตนเอง ไปห้องส้วมได้เอง
-
 เล่นร่วมกับผู้อื่นได้ รอคอยตามลำดับก่อน – หลัง
-
 แบ่งของให้คนอื่น
-
 เก็บขอบเล่นเข้าที่ได้
พัฒนาการด้านสังคม
-
 ปฏิบัติกิจวัตรประจำวันได้ด้วยตนเอง
-
 เล่นหรือทำงานโดยมีจุดมุ่งหมายร่วมกับผู้อื่นได้
-
 พบผู้ใหญ่ รู้จักไหว้ ทำความเคารพ
-
 รู้จักขอบคุณ เมื่อรับของจากผู้ใหญ่
-
 รับผิดชอบงานที่ได้รับมอบหมาย




เด็กอายุ 3 ปี
เด็กอายุ 4 ปี
เด็กอายุ 5 ปี
พัฒนาการด้านสติปัญญา
-
 สำรวจสิ่งต่าง ๆ ที่เหมือนกันและต่างกันได้
-
 บอกชื่อของตนเองได้
-
 ขอความช่วยเหลือเมื่อมีปัญหา
-
 สนทนาโต้ตอบ / เล่าเรื่องด้วยประโยคสั้น ๆ ได้
-
 สนใจนิทานและเรื่องราวต่าง ๆ
-
 ร้องเพลง ท่องคำกลอน คำคล้องจองง่าย ๆ และแสดงท่าทางเลียนแบบได้
-
 รู้จักใช้คำถาม “อะไร”
-
 สร้างผลงานตามความคิดของตนเองอย่างง่าย ๆ
-
 อยากรู้อยากเห็นทุกอย่างรอบตัว
พัฒนาการด้านสติปัญญา 
-
 จำแนกสิ่งต่าง ๆ ด้วยประสาทสัมผัสทั้งห้าได้
-
 บอกชื่อและนามสกุลของตนเองได้
-
 พยายามแก้ปัญหาด้วยตนเองหลังจากได้รับคำชี้แนะ
-
 สนทนาโต้ตอบ / เล่าเรื่องเป็นประโยคอย่างต่อเนื่อง
-
 สร้างผลงานตามความคิดของตนเองโดยมีรายละเอียดเพิ่มขึ้น
-
 รู้จักใช้คำถาม “ทำไม”
พัฒนาการด้านสติปัญญา
-
 บอกความแตกต่างของกลิ่น สี เสียง รส รูปร่าง จำแนกและจัดหมวดหมู่สิ่งของได้
-
 บอกชื่อ นามสกุล และอายุของตนเองได้
-
 พยายามหาวิธีแก้ปัญหาด้วยตนเอง
-
 สนทนาโต้ตอบ / เล่าเป็นเรื่องราวได้
-
 สร้างผลงานตามความคิดของตนเองโดยมีรายละเอียดเพิ่มขึ้นและแปลกใหม่
-
 รู้จักใช้คำถาม “ทำไม” “อย่างไร”
-
 เริ่มเข้าใจสิ่งที่เป็นนามธรรม- นับสิ่งต่าง ๆ จำนวนมากกว่า 10 ได้

ธรรมชาติของเด็กอายุ 3-5 ปี 

ทฤษฎีการทดลองของพาฟลอฟ
      ทฤษฎีการวางเงื่อนไขแบบคลาสสิค (Classical Conditioning) เป็นการเรียนรู้แบบที่มีต่อสิ่งเร้าสองสิ่ง สิ่งเร้า สิ่งหนึ่งเป็นสิ่งเร้าแท้ และสิ่งเร้าอีกสิ่งหนึ่งเป็นสิ่งเร้าเทียมโดยสิ่งเร้าเทียม จะทำหน้าที่แทนสิ่งเร้าแท้ได้ โดยที่มีผลตอบสนอง เช่นเดียวกับสิ่งเร้าแท้ ผู้ริเริ่มตั้งทฤษฎีนี้เป็นคนแรก คือ พาฟลอฟ (Pavlov) ต่อมาภายหลังวัตสัน (Watson) ได้นำเอาแนวคิดของพาฟลอฟไปดัดแปลงแก้ไขให้เหมาะสมยิ่งขึ้น
      อีวาน พาฟลอฟ (Ivan Pavlov) ได้ทดลองในสุนัข โดยให้อาหารสุนัข เมื่อสุนัขได้อาหารจะเกิดพฤติกรรมแบบรีเฟล็กซ์อย่างง่ายขึ้น คือ น้ำลายไหลออกมาขณะที่กินอาหาร ต่อมา พาฟลอฟ ให้อาหารพร้อมกับสั่นกระดิ่งไปด้วยหลายๆ ครั้ง สุนัขจะมีน้ำลายไหลออกมาด้วยเสมอ เพียงแต่ พาฟลอฟสั่นกระดิ่งเท่านั้น สุนัขก็เกิดอาการน้ำลายไหลแล้วทั้งๆ ที่ตามปกติ เสียงกระดิ่ง ไม่สามารถทำให้สุนัขน้ำลายไหลได้


      พบว่า ถ้าสั่นกระดิ่งพร้อมกับการให้อาหารทุกครั้งสุนัขที่หิวเมื่อเห็นอาหารหรือได้กลิ่นจะหลั่งน้ำลาย หลังจากการฝึกเช่นนี้มานาน เสียงกระดิ่งเพียงอย่างเดียวสามารถทำให้สุนัขหลั่งน้ำลายได้ การทดลองนี้สิ่งเร้าคืออาหารที่เป็นสิ่งเร้าที่แท้จริง หรือ สิ่งเร้าที่ไม่มีเงื่อนไข (unconditioned stimulus) ส่วนเสียงกระดิ่งเป็นสิ่งเร้าไม่แท้จริงหรือสิ่งเร้ามีเงื่อนไข (conditioned stimulus)


การนำไปใช้ในชีวิตประจำวัน (การทดลองของวัตสัน)
      ความรู้สึกบางอย่างมีมาตั้งแต่เกิด เช่น ความรัก ความโกรธ ความกลัว ฯลฯ
อุปกรณ์การทดลอง
• เด็กชาย อัลเบิร์ด อายุ 11 เดือน
• หนูขาว
• เหล็ก
หลักการ/แนวคิดสู่การปฏิบัติการพัฒนาเด็ก
นักการศึกษา/หลักการ แนวคิด
กีเซล (Gesell)
• พัฒนาการของเด็กเป็นไปอย่างมีแบบแผนและเป็นขั้นตอน เด็กควรพัฒนาไปตามธรรมชาติไม่ควรเร่งหรือบังคับ
• การเรียนรู้ของเด็กเกิดขึ้นจากการเคลื่อนไหว การใช้ภาษา การปรับตัวเข้าสังคมกับบุคคลรอบข้าง
การปฏิบัติการพัฒนาเด็ก
• จัดกิจกรรมเคลื่อนไหวและจังหวะ
• ให้เด็กได้เล่นกลางแจ้ง
• จัดกิจกรรมสร้างสรรค์ฝึกการใช้มือและประสาทสัมพันธ์มือกับตา
• จัดกิจกรรมให้เด็กได้ฟัง ได้พูดท่องคำ
• จัดให้เด็กทำกิจกรรมเดี่ยวและกิจกรรมกลุ่ม






ฟรอยด์ (Freud)
• ประสบการณ์ในวัยเด็กส่งผลต่อบุคลิกภาพของคนเราเมื่อเติบโตเป็นผู้ใหญ่ หากเด็กไม่ได้รับการตอบสนองอย่างเพียงพอจะเกิดอาการชะงัก พฤติกรรมถดถอยกับข้องใจส่งผลต่อพัฒนาการของเด็ก
การปฏิบัติการพัฒนาเด็ก
• ครูเป็นแบบอย่างที่ดีทั้งการแสดงออก ท่าที วาจา
• จัดกิจกรรมเป็นขั้นตอน จากง่ายไปหายาก
• จัดสิ่งแวดล้อมที่บ้านและโรงเรียนเพื่อส่งเสริมพัฒนาบุคลิกภาพของเด็ก






อีริคสัน (Erikson)
• ถ้าเด็กอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่เด็กพอใจ ประสบผลสำเร็จ เด็กจะมองโลกในแง่ดีมีความเชื่อมั่นและไว้วางใจผู้อื่น
• ถ้าเด็กอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่ไม่ดี ไม่พอใจ จะมองโลกในแง่ร้าย ขาดความเชื่อมั่นในตนเองและไม่ไว้วางใจผู้อื่น
การปฏิบัติการพัฒนาเด็ก
• จัดกิจกรรมให้เด็กได้ประสบผลสำเร็จ พึงพอใจต่อสภาพแวดล้อมของห้องเรียน เพื่อน ครู
• จัดบรรยากาศในห้องเรียนให้เด็กมีโอกาสสร้างปฏิสัมพันธ์ที่ดีต่อสภาพแวดล้อม ครูและเพื่อนๆ






เพียเจท์ (Piaget)
• พัฒนาการทางด้านเชาว์ปัญญาของเด็กเกิดจากการที่เด็กมีปฏิสัมพันธ์กับสภาพแวดล้อมรอบๆตัวเด็ก มีการรับรู้จากสิ่งแวดล้อมใหม่ๆที่เกิดขึ้นตลอดเวลา และมีการปรับขยายประสบการณ์เดิม ความมคิดและความเข้าใจให้ขยายมากขึ้น
• พัฒนาการของเด็กปฐมวัย (0-6 ปี)
1. ขั้นประสาทสัมผัสและการเคลื่อนไหววัย 0-2 ปี เด็กเรียนรู้ทุกอย่างทางประสาทสัมผัสทุกด้าน
2. ขั้นความคิดก่อนปฏิบัติการวัย 2-6 ปี เริ่มเรียนภาษาพูดและภาษาท่าทางในการสื่อสาร ยึดตนเองเป็นศูนย์กลาง คิดหาเหตุผลไม่ได้ จัดหมวดหมู่ได้ตามเกณฑ์ของตนเอง
การปฏิบัติการพัฒนาเด็ก
• จัดกิจกรรมให้เด็กได้ใช้ประสาทสัมผัสทั้ง 5
• จัดให้เด็กฝึกฝนทักษะ การสังเกต การจำแนก เปรียบเทียบ
• จัดกิจกรรมให้เด็กมีโอกาสคิดหาเหตุผลเลือก และตัดสินใจสิ่งต่างๆด้วยตนเอง
• จัดให้เด็กได้เรียนรู้จาสิ่งใกล้ตัวไปสู่เรื่องไกลตัว และมีลักษณะที่เป็นรูปธรรม


ดิวอี้ (Dewey)
• เด็กเรียนรู้โดยการกระทำ
การปฏิบัติการพัฒนาเด็ก
• จัดกิจกรรมให้เด็กได้ประสบผลสำเร็จพึงพอใจต่อสภาพแวดล้อมของห้องเรียน เพื่อน ครู
• จัดบรรยากาศในห้องเรียนให้เด็กมีโอกาสสร้างปฏิสัมพันธ์ที่ดีต่อสภาพแวดล้อม ครูและเพื่อนๆ


สกินเนอร์ (Skinner)
• ถ้าเด็กได้รับการชมเชยและประสบผลสำเร็จในการทำกิจกรรม เด็กสนใจที่ทำต่อไป
• เด็กแต่ละคนมีความแตกต่างกัน ไม่มีใครเหมือนใคร
การปฏิบัติการพัฒนาเด็ก
• ให้แรงเสริม เช่น ชมเชย ชื่นชม เมื่อเด็กทำกิจกรรมประสบผลสำเร็จ
• ไม่นำเด็กเปรียบเทียบแข่งขันกัน


                                    เปสตาลอสซี่ (Pestalozzi)
• ความรักเป็นพื้นฐานสำคัญและจำเป็นต่อการพัฒนาเด็ก ทั้งด้านร่างกายและสติปัญญา
• เด็กแต่ละคนแตกต่างกัน ทั้งด้านความสนใจ ความต้องการและระดับความสามารถในการเรียน
• เด็กไม่ควรถูกบังคับให้เรียนรู้ด้วยการท่องจำ
การปฏิบัติการพัฒนาเด็ก
• จัดกิจกรรมเตรียมความพร้อม ให้ความรักให้เวลา และให้เด็กเรียนรู้จากประสบการณ์


เฟรอเบล (Froeble)
• ควรส่งเสริมพัฒนาการตามธรรมชาติของเด็กด้วยการกระตุ้นให้เกิดความคิดสร้างสรรค์อย่างเสรี
• การเล่นเป็นการทำงานและการเรียนรู้ของเด็ก
การปฏิบัติการพัฒนาเด็ก
• จัดกิจกรรมเรียนรู้ผ่านการเล่นอย่างเสรี


เอลคายน์ (Elkind)
• การเร่งเด็กให้เรียนรู้แต่เล็กเป็นอันตรายต่อเด็ก
• เด็กควรมีโอกาสเล่นและเลือกกิจกรรมการเล่นด้วยตนเอง
การปฏิบัติการพัฒนาเด็ก
• จัดบรรยากาศในห้องเรียนให้เด็กมีโอกาสเล่นและเลือกกิจกรรมการเล่นด้วยตนเอง
การเรียนรู้อย่างมีความสุข

สรุป หลักการจัดการศึกษาสำหรับเด็กปฐมวัย
     พัฒนาเด็กให้ครบทุกพัฒนาการ เน้นให้เด็กช่วยเหลือตนเองและอยู่ร่วมกับผู้อื่นอย่างมีความสุข กิจกรรมที่จัดต้องมีความสมดุลยึดเด็กเป็นสำคัญ และต้องประสานสัมพันธ์กับครอบครัวและชุมชน
การเรียนรู้จากการคิดและปฏิบัติจริง
• การเรียนรู้จากการคิดและปฏิบัติจริง
• เรียนรู้โดยผ่านประสาทสัมผัสทั้งห้า
• พัฒนาทักษะ การสังเกต การเปรียบเทียบ การจำแนก การสรุปความคิดรวบยอด การแก้ปัญหา การคิดสร้างสรรค์ ฯลฯ
• กิจกรรมโครงการ กิจกรรมประจำวัน การเล่น กิจกรรมการทดลอง กิจกรรมการศึกษานอกสถานที่ กิจวัตรประจำวัน ฯลฯ

  การนำไปประยุกต์ใช้
สามารถนำวิธีการสอนของอาจารย์ไปปรับใช้ในการจัดประสบการณ์ให้เด็กได้ โดยการบรรยายและใช้คำถามกระตุ้นให้เกิดการคิดและการเรียนรู้
ประเมินตนเอง  
-ตั้งใจฟังอาจารย์อธิบายแนวการสอน และคิดคำตอบในสิ่งที่อาจารย์ถามเพื่อให้เราคิด
-แต่งกายเรียบร้อยถูกระเบียบ หน้าตาสดชื่น
ประเมินเพื่อน  
-เพื่อนสนใจอาจารย์อธิบายแนวการสอนดี  มีการตอบคำถามร่วมกับอาจารย์เป็นบ้างคน
-ยังแต่งกายไม่ถูกระเบียบ แต่ส่วนมากจะถูกระเบียบ
-หน้าตาสนชื่นแจ่มใส
 ประเมินอาจารย์
-อาจารย์มีเทคนิคการสอนโดยการใช้คำถามกระตุ้นให้นักศึกษาต่อยอดความคิด
-แต่งกายสวยงามและเหมาะสม  หน้าตาสดชื่นยิ้มแย้ม



  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • Twitter
  • RSS